Multiculturele invloeden

24.multicultimumbai.jpgDe theaterdansgeschiedenis die in Nederland over het algemeen aan bod komt, is de geschiedenis waarin het westen centraal staat.

Daaronder wordt meestal verstaan: klassiek ballet en moderne dans uit Europa en de Verenigde Staten. Daarnaast zijn er echter vele niet-westerse danstradities die duizenden jaren oud zijn, zoals de Indiase tempeldans of Japanse hofdans. Ook in Afrika en Zuid-Amerika werd al eeuwen geleden dans opgevoerd. Net zoals klassiek ballet kennen deze dansvormen een specifieke taal, een eigen uitdrukkingsvorm en eigen codes.

Ook brengen dansgroepen uit deze gebieden voorstellingen, die aan de toeschouwer een verhaal, een emotie of een boodschap willen overbrengen. Voor die dansgebieden zijn verschillende termen in gebruik: werelddans, oosterse dans, niet-westerse dans. In dit hoofdstuk wordt de term niet-westerse dans gebruikt. Het behandelt die momenten in de dansgeschiedenis dat de verschillende werelddelen elkaar ontmoetten.

 Niet-westerse dansen zijn dichterbij gekomen sinds in Nederland meer mensen wonen met een achtergrond in verschillende culturen en sinds mensen makkelijk de hele wereld over reizen. Niet-westerse dansvormen worden door veel mensen beoefend, ongeacht of ze de culturele achtergrond hebben van die dans. Daarnaast ontstaan op dit moment mengvormen en fusies, die verschillende dansculturen in zich verenigen en een nieuwe danstaal opleveren. De samenwerkingen gaan van breakers met capoeiristen, van Indiase dansers met flamencodansers, tot tango met streetdance en salsa met jazzdance. Bijna iedereen gebruikt daarbij elementen uit de moderne theaterdans.