In de middeleeuwen

4._middeleeuwen.jpgVeel rituelen werden langzamerhand ingelijfd in de christelijke cultuur. Zo ook de dansrituelen. Echter, het Memento Mori (gedenk te sterven) drukte een steeds grotere stempel op de Middeleeuwer. De Kerk werd een machtig instituut en de geestelijken beloofden de mensen een zalig leven na de dood, tenminste als je vroom leefde!  En daar paste volgens de kerk 'dans' niet meer in; zij predikte onder andere 'ontkenning van het (zondig) lichaam'. 

5.middeleeuwen.jpgDans werd daarmee een wereldse aangelegenheid: feesten en partijen ter vermaak van het volk. Voor dans was geen professionele opleiding nodig: ieder leerde thuis en in de gemeenschap dansen.

Naast de boerenbruiloft-dans en andere folkloristische dansen ontstond aan het hof een verfijndere dans met 'beschaafdere' bewegingen, passend in de etiquette van de adellijke dames en heren.6.middeleeuwen.jpg

Deze hofdans heeft veel invloed gehad op de ‘uiteindelijke’ westerse dansvormen: van vele vormen van folkloristische dans tot  klassieke dans.